Cataract en pas 39

Total
0
Shares
Cataract en pas 39

Cataract en pas 39


Natuurlijk wist ik wat cataract is: je lens gaat vertroebelen waardoor je niet meer goed kan zien. Zo verging het mijn opa van 85. Het is een aftakelingsproces dat hoort bij het ouder worden.

Maar als je nog geen 40 bent, en je krijgt te horen dat je met cataract leeft, dan staat je wereld even stil hoor!

Myoopje

Sinds kind af staat er een bril op mijn neus geplant. Ik groeide ermee op. Brillen en lenzen zijn een deel van mij en met die handicap ga ik heus niet zitten kniezen. Nogthans ben ik zwaar myoop, -6 op links en -7 op rechts. Doe daarbij nog astigmatisme en je krijgt een duur brillenvoorschrift. Ik heb het van mijn oma en heb het al doorgegeven aan mijn dochter.


Vitrectomie

In 2006 liep het echter helemaal fout. Ik zag ‘s nachts rare lichtflitsen. Net alsof iemand van me foto’s nam! En overdag kleine fruitvliegjes in die mijn gezichtsveld ronddwarrelden. Ze noemen ze ‘mouches volantes’ of ‘floaters’. Heel vervelend en verontrustend was dat. Daarom bracht ik maar voor de zekerheid een bezoek aan mijn oogarts.

Onmiddellijk sloeg deze alarm. Ik had een netvliesloslating en moest geopereerd worden. Liever vandaag dan morgen. Zoniet, dreigde ik mijn zicht op links te verliezen!

Netvlies laseren

In Wilrijk (Antwerpen) werd mijn netvlies gelaserd. Er zat een scheur in en dat is helemaal niet goed. In je oog zit immers glasvocht en dan mag niet door die scheur sijpelen. Omdat er zoveel vliegjes in mijn gezichtsveld zaten, hebben ze mijn natuurlijk glasvocht weggehaald en vervangen door water. Bij ouder worden of bij zware oogafwijkingen gaat het glasvocht, wat oorspronkelijk een vaste substantie is , verwateren. De stofdeeltjes in dat glasvocht komen los en gaan zweven. Ik werd hier knettergek van. Deze operatie heet een vitrectomie.

De herstelperiode verliep erg moeizaam. Mijn zicht was troebel en vervormd, maar mijn oog was gered. Het heeft een vol jaar geduurd eer ik weer normaal kon zien. Een hele opluchting na een jaar van angst.

Cataract

Na zes jaar ging de alarmbel opnieuw. Het was me opgevallen dat ik wat minder ging zien. Onopvallend schoof ik de bank wat dichter bij TV en in de bioscoop zat ik wat rijtjes lager. Ik keek precies door een vuile lens. Vooral de kleuren leken me ook wat fletser. De oogarts wees me op cataract. ‘Je hebt een lensvertroebeling. Door de operatie met je netvlies gaat die vlugger verslijten.’

Een nieuwe operatie drong zich op. Ik kon kiezen voor een plaatselijke verdoving of een volledige narcose. Ik koos voor het laatste want ik vind gepruts aan mijn ogen echt niks!

Het werd een dagopname. Achteraf gezien een fluitje van een cent. Enkel het wachten tussen hoogbejaarden stond me niet aan. Niet omwille van de mensen natuurlijk, maar ik ben nog geen 40…


Ik voel mij herboren

De dag erop mocht het beschermkapje eraf! Wat een verademing. Ik zag terug scherp, met kleuren! Uiterlijk zag je niks, geen rood, geen zwellingen. Ik moest enkel wat druppelen en ‘ s nachts het kapje opzetten.

Mijn bril is aangepast. Ik heb nu -4 ipv -6.

Lang leve de wetenschap. Wat ben ik blij dat dit achter de rug is zonder veel moeite.




 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Dit vind je misschien ook leuk