Leven in angst met hoop

Total
0
Shares
Leven in angst met hoop

Leven in angst met hoop


Leven in angst met hoop.

Leven met een man die zichzelf voor de gek houdt en niet bij zijn gevoel durft te komen. Waardoor hij zijn leven en dat van zijn partner en kinderen verpest. Ondertussen zijn er kleinkinderen mee gemoeid en gaat hij gewoon door! Na 40 jaar huwelijk geeft zijn partner het op.


De voorgeschiedenis

Hij is opgegroeid in een stadje in Utrecht,werd door zijn vader altijd genegeerd en gezien als het zwarte schaap. Zijn vader was alcoholist volgens moeder, ze zijn gescheiden tussen tafel en bed en in die periode is hij verdronken, met de fiets het water in gereden. Kon het daarna ook niet met zijn moeder vinden. Zijn broer kon het leven daar niet aan en is bij een oom en tante gaan wonen in Rotterdam. Zijn ouders kregen nog een nakomertje na 8 jaar ( niet gepland dus ) een meisje. De man is op zijn 20ste getrouwd, met meisje van 18 jaar. De moeder van de man waarschuwde het meisje, dat ze niet bang voor hem moest zijn! Het meisje nog heel naïef dacht toen, als we eenmaal samen zijn zal ik hem wel leren wat warmte en liefde is, zelf opgegroeid in een warm nest.

Het huwelijk

Op 6december 1974 getrouwd en in gaan wonen bij de moeder van de vrouw, in het onderhuis van de woning(aparte ruimte dus). Al heel snel bleek de man zijn agressie niet onder controle te hebben en boos werd om het minste geringste en dat ook lang vol kon houden, wat gepaard ging met de vreselijkste scheldwoorden en bedreigingen. De vrouw onderging dit door er niet op te reageren zodat de bui weer over dreef, tot de volgende. Regelmatig ontvluchte zij de situatie als het haar echt te veel werd, naar haar moeder. Die is haar steun en toeverlaat geweest. Ze zijn vier keer verhuisd en hebben twee kinderen gekregen een meisje en een jongen ruim twee jaar verschil en na ruim vier jaar getrouwd te zijn. De laatste 28 jaar in een koopwoning aan de lek in een dorp in Zuid Holland.

De angst en de hoop

Toen de kinderen kwamen, werd ze echt angstig als haar man weer zo’n bui had, dan was er niets goed en niemand was goed alleen hij deed alles goed. Hij kon altijd wel iets vinden om boos en agressief te worden of levens bedreigingen te uiten met of zonder mes. Heeft daar ook voor gezeten drie maanden in scheveningen. Ze hebben verschillende therapieën gedaan op aandringen van de vrouw, dan ging het weer een tijdje goed tot het weer allemaal ging malen in zijn hoofd. Verschillende psychologen bezocht,gezinstherapie, zweethutten, Sundance bij de indianen in Amerika,Cursussen bij Roy Martina. Die dingen geven je dan weer hoop op een beter leven zonder angst en zorgen voor jezelf en de kinderen met een man die als hij goed was een heel fijn persoon kon zijn. Nu na 40 jaar geeft de vrouw de moed op en kiest voor een leven alleen. Ze zit nu al meer dan een jaar te wachten tot hij er uit gaat, want zij kan nergens heen zonder baan zonder geld, ja bij haar moeder, dat is ook niet ideaal. Dus doorstaat ze nog even het gescheld en de bedreigingen. Hij heeft nu een stacaravan gekocht en het ziet er naar uit dat hij binnen korte tijd vertrekt. Dan kan de vrouw haar leven oppakken en het huis opknappen voor de verkoop en afscheid nemen van haar levens werk, zien dat ze ergens nog een beetje geld mee kan verdienen en de scheiding betalen .


Tot slot

Heb altijd positief in het leven gestaan, anders hou je dit niet vol. Wordt je een zielig vogeltje en dat is ze gelukkig niet. Haar gevoel van eigenwaarde is oké, hij was het maar allen die zo tegen haar deed. Ze stond er boven, maar moest het wel ondergaan. De man is vrachtwagen chauffeur en daardoor weinig thuis. Zo kon de vrouw doordeweeks weer opladen, om in het weekeinde weer op te zitten en pootjes te geven voor de lieve vrede.




 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Dit vind je misschien ook leuk